Zeeportretten

Schuifelend loopt er in de verte een oud dametje met haar rollator. Al naderend lijkt ze een touw mee te slepen. Als ik naast haar sta vraag ik, uit nieuwsgierigheid, waar het touw voor dient? “Zit ‘ie d’r niet aan dan?” vraagt ze. En wat ik vermoedde blijkt dus ook zo te zijn, een halsband zonder hondje.. Nog geen 10 seconde later komt het hondje , een Schotse terriër, trots aanlopen alsof hij wil zeggen “kan het heus zelf wel” en werkt duidelijk op mijn lachspieren. Je bedenkt het niet.

Net zoals ik ook niet bedacht had dat de zeeportretten waar ik mee ben begonnen zo leuk ontvangen worden.  Redelijk uniek, iets kwetsbaars en stoer. Past wel bij me… Ooit begonnen als een idee om ‘selkie’s’ te fotograferen. (selkies zouden volgens de mythe zeehonden  zijn, die op het land hun huid af kunnen werpen en zo een menselijke gedaante aan kunnen nemen.) wat zich evolueerde naar een idee om authentieke portretten in de zee te maken. Het selkie- (zeemeerminnen-) idee heb ik laten varen; ik ben namelijk geen glamourfotograaf, maar meer op zoek naar echtheid, waar kwetsbaarheid en stoerheid hand in hand gaan. Het idee is om gedurende de zomer van 2020 te exposeren en geïnteresseerden de mogelijkheid te bieden om een uniek zeeportret te laten maken. Voor meer info ton@tonsondag.com