Uit de kast komen.

Complexe PTSS is de naam van de oceaan waar ik altijd heb rond gezeild, al 57 jaar. Altijd op zoek gegaan naar de juiste zeekaarten en hulp ingeroepen van navigators.  Met hun hulp, verschillende koersen uitgezet, om zo de ergste stormen te doorstaan. De reis heeft me veel laten ervaren en zien. Waarschijnlijk meer dan de meeste mensen ooit zullen ervaren en daar ben ik blij om. Van orkanen tot complete windstiltes.

Het is allemaal begonnen toen ik het daglicht zag en direct in een orkaan terecht kwam die 2 jaar duurde. Ik denk te weten dat dat voor elke jonge matroos traumatisch is. Niet wetende wat een orkaan is, waar ik me bevind en zonder zwemvest dat troost kan bieden. Wat gebeurt er met een babymatroos die nog niet kan lopen, praten en of weten wat er allemaal gebeurt ? *

De ingebouwde automatische piloot treed in werking. We gaan in een vecht en of vlucht stand. Als babymatroos die nog niet kan lopen en praten blijft er weinig over dan te dissociëren.

Met de CPTSS (complexe ptss) op zak kwam ik na 2 jaar op een andere schip terecht met een nieuwe navigator en stuurman (vrouw) die in bekend vaarwater goede zeelui waren maar in het onbekend CPTSS-vaarwater en het ontbreken van de juiste zeekaarten de koers geheel kwijt raakte en mij deels de schuld gaven van hun onkunde. Stormachtige jaren.

In mijn fotografie is mijn levensloop te zien. Van diepe zwarten tot felle kleurschakeringen. Onbewust heb ik op een andere manier leren kijken en dat brengt ook hoop met zich mee. Als ik het raamwerk van mijn webshop nu bekijk ben ik trots. Ben de schappen aan het vullen. 1 December gaat de winkel open en bent u allen van harte welkom.

Bijna tegelijkertijd ga ik een 1.5 jaar  trauma traject in bij de GGZ. Met de juiste mensen om me heen, een eigen shop voel ik me hoopvol.

Het land is in zicht.