Praatjesmaker

Vroeger was ik een echte praatjesmaker. Ik ben gegroeid, want van de week stond ik, aan de Erasmus universiteit, voor een weerspiegeling van mijn Project Adopted. Geadopteerden, adoptieouders, biologische ouders, professionals en belangstellenden. Ze waren allemaal vertegenwoordigd en geïnteresseerd. Best bijzonder, allemaal hun eigen plekje in de zaal,  gezamenlijk luisterend naar mijn ervaringsverhaal en de totstandkoming van Project Adopted en het verhelderende en hoopvol stuk professionaliteit van Anneke Vinke, van de Adoptiepraktijk.nl Want het is mogelijk om onveilige hechting te repareren! Ik ben i.i.g. al anders gaan fotograferen, door de ruimte die ik in mijn hoofd heb gekregen, met hulp van mijn therapie.

De zenuwen waren iets meer onder controle dan 2 dagen hiervoor, toen ik samen met Kim van Schie voor kinderrechters, strafpleiters en officieren ons verhaal deelde. Het voelde voor mij als een eerste keer, toch ging het goed. Een soort van wijsheid in combinatie met emotie die los komt. Oprecht. Beide lezingen waren exact op hun plek. Zowel in rechtbank als op de universiteit. Een soort van balans en wetenschap voor een onveilige hechting. Leerzaam en maakt nieuwsgierig.

Kijkend door de zaal nadat de lezingen waren afgelopen bleven er velen napraten, verbindingen werden gemaakt, het voelde goed. Het voelde voor mij als familie.