Kerstverhaal

Het verhaal begint in 2009 bij Golfe du Morbihan, een binnenzee, van Frankrijk, gelegen aan de Atlantische Oceaan. Ik was daar met mijn boot om een zeilevenement te fotograferen. Allemaal traditionele en veelal houten zeilboten. De golf staat in directe verbinding met de Atlantische oceaan en eb en vloed is daar een serieuze aangelegenheid, alsof men elke 6 uur de stop uit een vol bad haalt. En dat moet allemaal elke keer door een relatieve smalle passage. Kolkende watermassa’s. Wat ook inhoud dat de boten een ligplaats hebben aan een boei en de bemanning altijd met een bijbootje naar de kant moet. In Nederland is het verval van het water veel minder spectaculair en liggen de boten merendeel aan een steiger. Met deze gedachte, al mijmerend over de beelden die mijn netvlies waren gepasseerd die dag, voer ik aan het eind van de dag terug naar waar mijn auto stond geparkeerd. Eenmaal aangekomen zoek ik, nog steeds in gedachte bij mijn fotografie, een boei op. Alsof op de automatische piloot maak ik de boot schoon, pak mijn spullen bij elkaar en wil van boord afstappen..

Oeps, wat nu realiseer ik me ineens. Gelukkig heb ik een creatieve geest. Hoe ga ik die 7 a 800 meter overbruggen raast er door mijn gedachte, wetende dat ik geen bijbootje heb om naar de kant te roeien. Ik heb een survival-suit dus zou kunnen zwemmen maar mijn camera’s en lenzen dan ? Natuurlijk dat is het ! Bij Vonk BV in Piershil heb ik destijds een Pelican-case gekocht voor mijn camera’s en lenzen. Deze sluit water en luchtdicht af en zijn erg solide. Al lachend gooi ik de koffer met mijn meest waardevolle spullen zo overboord en spring er, met in mijn hand een peddel, achteraan.  Ik moet tijdens de tocht hartelijk om mezelf en mijn vindingrijkheid lachen.

Afgelopen week was ik bij Vonk BV in Piershil voor een oriëntatie betreft mijn oude koffer. Ook daar heb ik mijn ‘vindingrijkheid’ met hun gedeeld. Geweldig dat ‘hun’ koffers dit meemaken was de reactie. Al snel bleek dat de update die ik nodig heb voor mijn budget momenteel te hoog gegrepen is. Dan maar sparen dacht ik. Maar tot mijn verbazing bood men een transactie voor met gesloten beurzen en dat terwijl er een serieus prijsverschil was. Ik kon mijn oren niet geloven en met tranen in mijn ogen vernam ik dat deze mensen indirect ook Project Adopted een warm hart toedragen. Kerst is voor mij altijd een erg beladen tijd, daarom heeft mij dit, juist nu, erg geraakt.