Cum Laude.

Hoe doe je dat, iemand ontvangen in een nagenoeg lege ruimte en hem of haar zich toch op zijn gemak laten voelen, zodat alle zintuigen open gaan staan en ervaring de vrije loop kan hebben ? Iets waar ik me tijdens het inrichten niet mee bezig heb kunnen houden. Precisiewerk is dat, en niet mijn sterkste kant, en gaat gepaard met veel klagen, grof taalgebruik en irritatie. Dat moet, helaas, Inge van Meurs niet zijn ontgaan. Frustrerend moet dat zijn voor haar dat ondanks haar hulp, zowel mentaal als fysiek, het onvoldoende lijkt om mij tot rust te krijgen. Mijn trauma’s liggen hier ten grondslag.  Onbegrijpelijk voor veel buitenstaanders, Helaas, want bagatelliseren is hierdoor meer een gewoonte dan uitzondering.

Ze hangen ! Mede dankzij het cum laude uni meisje. En mooi, zo mooi dat zelfs mijn wat lage zelfbeeld een enorme boost krijgt. Met recht voel ik me echt trots. Trots op mijn foto’s die doen stil staan. We merkten allebei, onafhankelijk van elkaar, dat ze uitnodigen tot langer kijken en ze aan schoonheid winnen. Tijd lijkt even te verdwijnen in een eigen moment. Deze momenten gun ik alle bezoekers. De eersten hebben zich al gemeld, terwijl hun gaan ervaren en voelen, neem ik de tijd met het malen van de koffiebonen..

Snel door naar het bouwen van de webshop voor al mijn archief materiaal. Samen met Timo van Muiswinkel (webdesigner) aan de slag. De spanning stijgt. Tik, tak. Tik, tak