1 dag

Hoe om 03.30 een sms binnenkomt van een vriend die aangeeft dat het niet goed met hem gaat mijn dag tot een roller coaster maakt.

Na het “hardlopen” in alle vroegte zet ik mijn telefoon aan en lees deze sms. Change of plans, dan maar eerst naar de verjaardag i.p.v. 14.00 uur. Snel aan kleden en op de motor richting Bergen op Zoom. De jarige doet half slapend de deur open en lacht als een boer die kiespijn heeft. Ik ben de eerste.. Op de terug weg naar Vlissingen geef ik extra gas de sms-vriend tegemoet. Na aankomst blijkt dat hij liever afziet van onze gemaakte afspraak. Ok dan verder aan de afwerking van de lezing bij steunpunt adoptie, die ik samen met Inge v Meurs ga geven, omtrent Project Adopted. Bij mijn voordeur aangekomen blijkt mijn huissleutel kwijt te zijn. Terug op de motor richting Zeeuws-Vlaanderen daar ligt een reservesleutel.

Nu ik daar toch ben ga ik langs mijn zonen, wat leuk om ze weer te zien. Ze worden groot. Ze zijn benieuwd naar de galerie. Ik vertel dat de foto’s geprint gaan worden en bij de vakprinter liggen, mijn zitbank gaat verdwijnen om ruimte te maken voor 4 galeriestoelen zodat het werk in alle rust bekeken kan worden en ik de keuken aan het schilderen ben zodat alles straks fris en fruitig is. En dat de lokale omroep zich heeft gemeld om aan te geven dat zij er verslag van willen doen als het eenmaal zover is.

De terugreis is anders dan ik gehoopt had. Net voor de bui binnen word midden IN de bui. Ik zie niets meer en ben tot op mijn huid doorweekt. Noodweer maar ik geraak thuis. Eenmaal binnen maak ik mijn zakken van mijn doorweekte pak leeg. En wat heb ik ineens in mijn handen ? Precies mijn “verloren” huissleutel.. Tot slot zie ik op mijn balkon mijn eerste zelf gekweekt vuurrode aardbei fonkelen.