1 dag

Hoe om 03.30 een sms binnenkomt van een vriend die aangeeft dat het niet goed met hem gaat mijn dag tot een roller coaster maakt.

Na het "hardlopen" in alle vroegte zet ik mijn telefoon aan en lees deze sms. Change of plans, dan maar eerst naar de verjaardag i.p.v. 14.00 uur. Snel aan kleden en op de motor richting Bergen op Zoom. De jarige doet half slapend de deur open en lacht als een boer die kiespijn heeft. Ik ben de eerste.. Op de terug weg naar Vlissingen geef ik extra gas de sms-vriend tegemoet. Na aankomst blijkt dat hij liever afziet van onze gemaakte afspraak. Ok dan verder aan de afwerking van de lezing bij steunpunt adoptie, die ik samen met Inge v Meurs ga geven, omtrent Project Adopted. Bij mijn voordeur aangekomen blijkt mijn huissleutel kwijt te zijn. Terug op de motor richting Zeeuws-Vlaanderen daar ligt een reservesleutel.

Nu ik daar toch ben ga ik langs mijn zonen, wat leuk om ze weer te zien. Ze worden groot. Ze zijn benieuwd naar de galerie. Ik vertel dat de foto's geprint gaan worden en bij de vakprinter liggen, mijn zitbank gaat verdwijnen om ruimte te maken voor 4 galeriestoelen zodat het werk in alle rust bekeken kan worden en ik de keuken aan het schilderen ben zodat alles straks fris en fruitig is. En dat de lokale omroep zich heeft gemeld om aan te geven dat zij er verslag van willen doen als het eenmaal zover is.

De terugreis is anders dan ik gehoopt had. Net voor de bui binnen word midden IN de bui. Ik zie niets meer en ben tot op mijn huid doorweekt. Noodweer maar ik geraak thuis. Eenmaal binnen maak ik mijn zakken van mijn doorweekte pak leeg. En wat heb ik ineens in mijn handen ? Precies mijn "verloren" huissleutel.. Tot slot zie ik op mijn balkon mijn eerste zelf gekweekt vuurrode aardbei fonkelen.

 

 


Hardlopen

Zo rond 06.00 uur naar buiten op je gympen heeft iets. Vogels die er lustig op los fluiten, een man wachtend op zijn lift, al rokend aan zijn shaggie in oranje werkkleding. En een zon die net wakker is. Gelukkig kan nu niemand zien hoe ik worstel om mijn conditie weer op peil te krijgen. De werkelijke reden is eigenlijk om weer in balans te komen. In balans met mijzelf. Teveel en te snel om ingrijpende dingen heen gelopen en vooral..doorgaan.

Die gympen ( maar vooral de beweging in deze gympen) maken mij weer wat blij en geven energie. Keuze die gemaakt moeten worden i.v.m. mijn galerie worden afgerond. En proefdrukken worden gemaakt door mijn vakprinter in Rotterdam. Opgetogen bel ik hem op. "Jeroen ik sta hier met kippenvel, zo mooi vind ik het " De werkelijke formaten kunnen gedrukt gaan worden. Nog een paar weken. Dan kunnen, op uitnodiging, serieus geïnteresseerden, in Vlissingen mijn meest exclusief werk komen bezichtigen. Ik ben blij.

 


Modderig

En toen waet zover de eerste professional, Dr.Anneke Vinke, doet haar verhaal in project adopted. "Het is zo belangrijk om een goede relatie met elkaar te hebben". De verbinding die Kim van Schie (journaliste en adoptiemoeder) met Anneke maakt is duidelijk zichtbaar in het verhaal. Ik ben zeer onder de indruk en voel de betrokkenheid van iedereen. Beetje voor beetje voel ik een trots. Trots op het project dat ik in 2015 ben begonnen met Inge van Meurs. Maar vooral omdat het steeds meer een meerwaarde krijgt voor iedereen. Betrokken of onbekend het raakt je. Afgelopen 4 mei heb ik foto's gemaakt bij dit verhaal. Ik kreeg hier hulp bij.  Stiekem moest ik wel een beetje lachen, toen ik die psychotherapeute zag ploeteren door de modder.. 29 Mei zijn Inge van Meurs en ik, op uitnodiging, in Gent om te komen praten over project Adopted. Een nieuw hoofdstuk.

Ondertussen is mijn rust (slapen) ver te zoeken. Na onderzoek ziekenhuis blijkt mijn fysieke gezondheid boven gemiddeld te zijn. Het is dus mentaal en stress gerelateerd. Het afgelopen jaar is ook stressvol geweest. 2 keer verhuisd, het ontbreken van middelen, het alleen wonen, het verlies van mijn moeder, en de breuk met mijn adoptie broertje. Het  werkelijk voelen van dit alles, de verbinding met jezelf, is ver te zoeken en dat achterhaald je, blijkt nu. Stappen gaan ondernomen worden.

Voor mijn galerie lopen de zaken wel door. De selectie is gemaakt en de proefdrukken zijn onderweg. De verlichting aangelegd. Straks kunnen geïnteresseerden, op uitnodiging, mijn werk fysiek komen bekijken en beluisteren. Want wat maakte nu dat ik juist die foto heb genomen. En wat voelt de toeschouwer daarbij ? Reuze benieuwd.

 

 

 


Droogrek

"Door jouw oprechtheid en nadenkendheid kun je verschil maken. Daar ben ik van overtuigd. En originaliteit. Er is zoveel nepheid om ons heen." aldus een professional op het gebied van communicatie en marketing. Fijn te horen dat ik op het juiste pad zit en niet omdat ik dit pad moet volgen maar omdat het zo voelt. Nieuwe ervaring, dat voelen, en best moeilijk om hier de juiste balans in te vinden. De balans tussen persoonlijk en professioneel. Een foto maken is tegenwoordig een gemeengoed nu veel mensen met hun telefoon kunnen fotograferen. Een gevoel weerleggen in een beeld is een ander verhaal. Zo ook de juiste mensen weten te vinden die mijn werk gaan waarderen. Spannend en leerzaam.

Ik heb de selectie voor de foto's in mijn galerie, voorgelegd aan verschillende mensen, een bedrijfsadviseur een kunstenares een project manager een aantal vriendinnen een zeeloods en mijn zoon. Om zo tot een gefundeerde selectie te komen. Kill your darlings..

Deze week ga ik dan de knoop doorhakken en de foto's bestellen bij mijn vakprinter in Rotterdam. Dan kan ik binnenkort op zoek naar een droogrek.

 


Oooooh

Zet een kind voor een speelgoed etalage en aanschouw hem of haar van een afstandje. Enthousiast, opgetogen en vol hoop bij het zien van al dat speelgoed. Dit schept een aardig beeld hoe ik naar de wereld  kijk. Bij het zien van iets wat mij raakt zijn de "ooooh's en aaah's ook niet van de lucht. Tot ergernis van mijn kinderen. Klopt niet met mijn leeftijd, vinden zij, en dat begrijp ik wel.

Maar wat is het wat mij dan zo beroerd ? En waarom juist dat ? Tja een gevoel laat zich niet makkelijk omschrijven. Ik denk dat het te maken heeft  met onvoorwaardelijke perfectie, authenticiteit, rust en desolatie. Ik denk dat mijn beelden mij steun bieden in de wereld die, door mijn ogen als turbulent en onveilig, overkomt. Ondanks dat is het kinderlijke enthousiasme altijd aanwezig en daar ben ik blij om. Vroeger waren mijn ouders mij vaak plotseling kwijt omdat ik weer iets moois zag, tegenwoordig kan ik ineens een gesprek afbreken en weg ben ik..

De combinatie van dit enthousiasme, de omgevingsfactoren en het gevoel wat ontstaat maken, voor mij, een authentiek beeld. Naar die (mijn) echtheid ben ik altijd op zoek. Hoe anderen dit ervaren is mij niet altijd duidelijk.  Mooi is ten slotte subjectief. Zoals deze jongen in een klaslokaal op een zaterdagavond in centraal Ghana. Uit het niets stond hij ineens voor mijn neus. Door zijn lichaamstaal merkte ik dat hij graag op de foto wilde.  Ik raakte meteen enthousiast, veel echter kon ik het niet krijgen. De omgevingsfactoren waren geweldig en het viel me op dat hij, met zijn versleten coltrui aan, zo mager leek. Hij was als een geschenk. En ik zo blij als een kind.


Gezond vs Ongezond

Leren je eigen groente te verbouwen blijkt nog een hele leuke en gezonde, klus. Voor mijn balkon-moestuin Marktplaats afstruinen en tegen koopjes aanlopen is mij wel gegund. Maar hoe haal je 20 grote aardewerken bloempotten met de motor op ? Met hulp... Inge van Meurs heeft onderweg, naar Vlissingen, ook even 20 bloempotten opgepikt  Omdat De koning verjaarden is dat voor mij en Inge van Meurs een jaarlijks uitje. Elk jaar halen we met Koninginnedag,..koningsdag, ons jaarlijkse zakje friet met mayo. Dit keer in Vlissingen, bij Meijers, met recht de lekkerste friet van Walcheren.

De dag ervoor ging allemaal minder soepel en inherent aan mijn leven. De vriend die mij helpt met het opzetten van mijn webshop belde mij op met een mededeling die ik totaal verkeerd inschat met een buitensporige reactie als gevolg. In de avond bedenk ik me wederom hoe moeilijk het staande houden is als je beperkt bent en toch weet hoe het moet. Frustrerend is dan zacht uitgedrukt. Gelukkig herstel ik snel en weet ik het positief om te zetten zonder dat mijn ego zich gekrenkt voelt in combinatie met een vergevingsgezinde vriend.

En het geluk hebben van een bijzondere psychotherapeute Dr I.v.Meurs naast me, Met veel kennis en een frietje in haar hand. En besef ik me, dat ondanks alles, mij veel gegund is. Het werd nog heel leuk zo langs de vrijmarkt te lopen.

 

 

 

 

 

 


Verbinding

Het bouwen van een webshop is complexer dan ik dacht. er komt meer bij kijken dan alleen maar een nieuwe domeinnaam registreren, webshop pagina ontwerpen en de "schappen" vullen met mijn beeldmateriaal. Het gaat eigenlijk veel meer over het verbinden met mensen.

"Mensen kopen van mensen en nog belangrijker van mensen die ze mogen en waar ze zich mee kunnen identificeren op de een of andere zinvolle manier "

Op zich hartstikke leuk. Oprechtheid overgoten met een marketingsausje. Al deze nieuwe kennis maakt enthousiast en proeft nu al...heerlijk. Veel werk dus in het winkeltje.. Sommige nieuw geleerde marketing-termen blijken gewoon bij mijn dagelijkse bestaan te horen. Bij het woord "netwerken" kreeg ik altijd een wat bittere smaak in mijn mond. Nu weet ik beter, het maken van verbinding is leuk ook al is het niet altijd even gemakkelijk, voor mij.

Ondertussen loopt project Adopted ook gewoon door en staat voor 4 mei de eerste professional genoteerd. En niet zo maar één, een echte coryfee in adoptie- en hechtingsland. Kim van Schie, journaliste, heeft er een indrukwekkend verhaal van gemaakt. Nu ga ik 4 mei mijn best doen. Een indrukwekkende foto van een indrukwekkende vrouw.

 


Time management

Weg maar toch ook  weer niet.
Dat ik aan heb gegeven afscheid te willen nemen van Facebook is wel duidelijk, de reden waarom niet.
Het levert mij, simpelweg, teveel aan prikkels op en de kunst van het loslaten is bij mij nog niet geheel geïntegreerd...
Daarnaast besteed ik aan Facebook teveel tijd  en die tijd heb ik heel hard nodig voor mijn nieuwe plannen.
Een vriend met ondernemersbloed gaat mij hierbij helpen. Time management is zijn eerste stap die zorgt voor directe stressreductie, en ook dat, net als tijd, heb ik hard nodig. Want de plannen liggen, een webshop en een gallery. De namen zijn geregistreerd. tonsondagwebshop.com en tonsondaggallery.com
Structuur en planning zijn nu essentieel. Aan de webshop word ook een Facebookpagina gekoppeld.
Dus weg maar toch ook niet helemaal.
 webshop comming soon ton sondag

Eerlijk

Welkom op mijn persoonlijke Blog

Doordat ik aan heb gegeven dat ik binnenkort Facebook vaarwel zeg zijn er een aantal belangstellende die aangaven dat ze dit een jammerlijke beslissing vinden. Dat heeft mij aan het denken gezet. Hier op mijn eigen website is wellicht zeker zo'n leuk idee om belangstellende toch up to date laten blijven van het wel en wee van Ton Sondag Photography.

wilgen ton sondag photography2

Eerlijk

Vrijdag 13 April, Ritthem

We zijn momenteel in onderhandeling  met de Gemeente Vlissingen i.v.m. een concept wat mensen op een vriendelijke, en overgoten met een scheutje humor, bewust probeert te maken, omtrent zwerfafval. Dit is voort gekomen door het feit dat ik met enige regelmaat de zee fotografeer waar tegenwoordig steeds meer vuil in ronddrijft. Vooral plastic. Dit heeft mijn creatieve proces aan het draaien gezet. Later meer hierover. Ondertussen bedenk ik me dan ook "hoe kan ik mijn steentje bijdragen?" tegenwoordig zit nagenoeg alles in plastic verpakt. En zo niet zie ik met enige regelmaat in de supermarkt', mensen bijvoorbeeld bananen kopen waarbij ze de tros bananen eerst in een plastic zakje doen, volledig geautomatiseerd, lijkt..

Dat kan ook anders dacht ik. Dus vanochtend op de fiets naar Ritthem richting Eindelienge-biologisch. een biologisch-dynamische gemend bedrijf. Blijkt dan ook nog dat deze mensen alles met hulp doen van hun 6 trekpaarden. De rit erheen over paden tussen de knotwilgen, met lenteknop, was een genot op zich en een fijn begin van het weekend. Thuiskomend heb ik de aankopen vereeuwigd. Veel eerlijker kunnen groenten niet zijn. Ik begrijp nu ook beter waarom ik dit zo mooi vind.

 

Ton Sondag Photography_-2 Ton Sondag Photography_-3

Ton Sondag Photography pastinaak Ton Sondag Photography witte koolTon Sondag Photography_